dinsdag 28 mei 2013
maandag 27 mei 2013
zondag 26 mei 2013
Harriet Beecher Stowe
"En Eva was niet minder bedacht, om hem wederkeerig kleine diensten te bewijzen. Hoewel nog zoo jong, kon zij toch bijzonder mooi voorlezen; zóó had Tom den bijbel nooit te voren hooren lezen. Eerst las zij slechts om Tom genoegen te doen; maar weldra vond hare ernstige natuur iets aantrekkelijks in het eerbiedwaardige boek, en Eva hield er van omdat het in haar zonderlinge verlangens, en sterke onbepaalde aandoeningen opwekte, zooals kinderen met veel gevoel en verbeeldingskracht dat gewoon zijn. De gedeelten, die haar het meest behaagden, waren de Openbaring en de Profeten, wier duistere, vreemde beeldspraak en vurige taal een des te dieperen indruk op haar maakten, omdat zij vruchteloos naar de beteekenis daarvan vroeg."
Uit: De negerhut
Uit: De negerhut
zaterdag 25 mei 2013
vrijdag 24 mei 2013
donderdag 23 mei 2013
Willem van Toorn
"Hij woonde in een klein huisje verderop aan de dijk en kwam wel eens koffiedrinken bij Maartens moeder. Dan zat hij lang zwijgend aan de tafel. Omdat hij niet kon lezen en schrijven, las Maartens moeder hem dan berichten uit de krant voor of heel af en toe een brief die hij had gekregen, van de gemeente of het waterschap, over de schouw van de sloten om zijn eigen moestuin of de toestemming om zijn geit te laten grazen aan de dijk."
Uit: Stoom
Uit: Stoom
woensdag 22 mei 2013
dinsdag 21 mei 2013
maandag 20 mei 2013
zondag 19 mei 2013
zaterdag 18 mei 2013
vrijdag 17 mei 2013
donderdag 16 mei 2013
woensdag 15 mei 2013
dinsdag 14 mei 2013
Amos Oz
"Wat was de titel van het eerste boek dat ik zelf gelezen heb? Of eigenlijk het verhaal dat papa
me voor het slapengaan zo vaak had voorgelezen dat ik het blijkbaar uiteindelijk helemaal
uit mijn hoofd kende, woord voor woord, en toen papa mij eens een keer niet kon voorlezen,
nam ik het boek mee naar bed en las het mezelf helemaal voor, van het eerste tot het laatste
woord, terwijl ik deed alsof ik las, deed alsof ik papa was, van de ene naar de andere bladzijde
overging precies tussen de twee woorden waartussen papa ook elke avond de bladzijde
omsloeg.
De volgende dag vroeg ik papa of hij met zijn vinger wilde meegaan als hij las, en ik volgde zijn vinger precies tijdens het lezen, en toen we dat een keer of vijf hadden gedaan, kon ik elk woord al herkennen aan zijn vorm en aan zijn plaats in de regel (zoals je de plaatjes op de rug van geïllustreerde dominostenen ook herkent als de volgorde verandert).
En toen kwam het moment om hun beiden een grote verrassing te bezorgen: op een zaterdagmorgen verscheen ik in de keuken, nog in mijn pyjama, en zonder een woord te zeggen sloeg ik het boek open op de tafel, precies tussen hen in, mijn vinger ging voor me uit en wees me het ene woord na het andere aan en ik herkende elk woord en sprak het uit op het moment dat mijn vinger het aanraakte, en mijn ouders, duizelig van trots, liepen meteen in de val, ze hadden geen idee van de omvang van het bedrog, ze waren er allebei volkomen van overtuigd dat dit speciale kind zichzelf helemaal alleen had leren lezen."
Uit: Een verhaal van liefde en duisternis
De volgende dag vroeg ik papa of hij met zijn vinger wilde meegaan als hij las, en ik volgde zijn vinger precies tijdens het lezen, en toen we dat een keer of vijf hadden gedaan, kon ik elk woord al herkennen aan zijn vorm en aan zijn plaats in de regel (zoals je de plaatjes op de rug van geïllustreerde dominostenen ook herkent als de volgorde verandert).
En toen kwam het moment om hun beiden een grote verrassing te bezorgen: op een zaterdagmorgen verscheen ik in de keuken, nog in mijn pyjama, en zonder een woord te zeggen sloeg ik het boek open op de tafel, precies tussen hen in, mijn vinger ging voor me uit en wees me het ene woord na het andere aan en ik herkende elk woord en sprak het uit op het moment dat mijn vinger het aanraakte, en mijn ouders, duizelig van trots, liepen meteen in de val, ze hadden geen idee van de omvang van het bedrog, ze waren er allebei volkomen van overtuigd dat dit speciale kind zichzelf helemaal alleen had leren lezen."
Uit: Een verhaal van liefde en duisternis
maandag 13 mei 2013
zondag 12 mei 2013
zaterdag 11 mei 2013
vrijdag 10 mei 2013
Jan Arends
Suzanne was nog wakker. Ze zat aan tafel met een glas rode wijn over wat papieren heen gebogen. Op de achtergrond klonk zachte pianomuziek, iets van Satie vermoedde hij. Hij gaf haar een zoen op haar voorhoofd.
'Al enigszins een thuisgevoel?'
'Een beetje, het is te overleven maar liever niet te lang.'
'De jongen?'
'Die ligt al enkele uren te slapen. Ik heb hem een verhaaltje voorgelezen, als grapje, maar hij vond het leuk.'
'Wat dan?'
'De Lege Spiegel, iemand die een tijd in een Japans zenklooster verblijft.'
'En dat vond hij boeiend?'
'Ja, nogal. Hij vroeg zich vooral af waarom iemand zoiets doet.'
Uit: Ik had een strohoed en een wandelstok
'Al enigszins een thuisgevoel?'
'Een beetje, het is te overleven maar liever niet te lang.'
'De jongen?'
'Die ligt al enkele uren te slapen. Ik heb hem een verhaaltje voorgelezen, als grapje, maar hij vond het leuk.'
'Wat dan?'
'De Lege Spiegel, iemand die een tijd in een Japans zenklooster verblijft.'
'En dat vond hij boeiend?'
'Ja, nogal. Hij vroeg zich vooral af waarom iemand zoiets doet.'
Uit: Ik had een strohoed en een wandelstok
donderdag 9 mei 2013
woensdag 8 mei 2013
dinsdag 7 mei 2013
maandag 6 mei 2013
zondag 5 mei 2013
zaterdag 4 mei 2013
vrijdag 3 mei 2013
donderdag 2 mei 2013
woensdag 1 mei 2013
dinsdag 30 april 2013
maandag 29 april 2013
zondag 28 april 2013
zaterdag 27 april 2013
vrijdag 26 april 2013
donderdag 25 april 2013
woensdag 24 april 2013
Leena Lander
En ze neemt hen in haar armen, een voor een, dringt zich op om hen
te helpen bij hun huiswerk ook al vinden de meisjes dat overbodig en
zelfs hinderlijk, leest hen voor uit de meisjesboeken uit haar jeugd,
vlecht hun haar of knipt het in een nieuw model, kookt chocoladepudding
voor hen om goed te maken dat ze in haar gedachten zo'n slechte en
gemene moeder is geweest.
Uit: Het huis met de zwarte vlinders
Uit: Het huis met de zwarte vlinders
dinsdag 23 april 2013
maandag 22 april 2013
zondag 21 april 2013
vrijdag 19 april 2013
donderdag 18 april 2013
woensdag 17 april 2013
Jan Cremer
"'s Nachts, als Brigitte vermoeid thuis kwam, was ik al 'n uurtje thuis ('ga jij maar alvast naar huis, anders maak je toch maar moeilijkheden. Je moet begrijpen, ik heb m'n werk en ik heb m'n man, en dat ben jij') en had dan een lekker kopje thee (Chinese thee) gezet, het kacheltje aangemaakt, een plaatje opgezet (jaja, ook had ze voor mij een pick-up met platen gekocht, op voorwaarde dat ik ook platen van Johnny Jordaan en Elvis Presley draaide), de schemerlampjes lekker zwoel de kamer verlichtend, de pantoffeltjes voor het vrouwtje klaar, las ik gedichten van Lodeizen, Andreus, Hanlo, en vele anderen. Als ik dacht dat ik er wat van begreep las ik de strofe voor aan Brigitte. Die keek dan zeer aandachtig naar mijn sprekende mond en als ik dan vroeg: 'Hoe vind je dit?' kwam ze op me af en drukte een zwoele zoen op m'n lippen. 'Ik vind het fantastisch,' zei ze. 'Hoe die mensen dat toch mooi kunnen zeggen, hè!' Dan was ik weer uitgeluld want zij begreep er geen ballen van en ik ook niet, alleen met de gedichten van Achterberg luisterde ze geïnteresseerd toe. Dat was in die tijd ook de enige verstaanbare dichter voor mij."
Uit: Ik Jan Cremer
Uit: Ik Jan Cremer
dinsdag 16 april 2013
Abonneren op:
Posts (Atom)










































