Franca Treur

"Maar op zondagavond blijft de Statenbijbel dicht en leest de moeder voor uit de kinderbijbel. Dat mogen ze van de vader eigenlijk niet zeggen, kinderbijbel, want er is maar één echte Bijbel, het ware Woord van God en dat is voor jong en oud. Ze leest uit de Bijbelse geschiedenis, verteld aan onze kinderen en haar anders zo harde stem wordt dan zacht als pluis. De kinderen vergeten haast dat ze die verhalen al lang en breed kennen. Op dit soort momenten, in het gelige licht van het peertje dat onder de stoffen lampenkap vandaan komt, voelt Katelijne, die daar aanleg voor heeft, de warmte van de familieband. Lang kan het samenzijn echter nooit duren, er zijn volle uiers die wachten. Koeien gaan voor. Zij zijn eerder geschapen dan degenen die ze moeten melken."

Uit: Dorsvloer vol confetti